Nieuws: Grandioos dansen voor vrede

Na een jaar vol turbulente ontwikkelingen vond het feest Dansen voor vrede gisteren eindelijk plaats op landgoed Pauwenhof. Een eerder feest moest worden afgezegd wegens bedreiging, maar in de stilte werd een nieuw feest voorbereid. Dat kwam er; en hoe! Een Iraans echtpaar: ‘We wisten niet dat het nog in ons zat. Het is jaren geleden dat we zoveel vreugde voelden.’ Bekijk ook het videoverslag.

De gasten – uit meer dan 15 verschillende landen – werden verwelkomd met een drankje en daarna genodigd aan een intercultureel buffet. Was de ontmoeting tussen sommigen misschien eerst nog wat onwennig en zoekend, al gauw kwam de sfeer erin en ontstonden er bijzondere verbindingen.

Syrische dans
Toen band Trinity vervolgens in de feestelijk versierde tuin van het landgoed de eerste klanken liet horen, werd een lang gekoesterde droom werkelijkheid. Samen oefenen op de dapka – een Syrische dans – en talloze andere danspassen. In een kring, hand in hand of reidans ging het over de grasmat. Een Nederlandse vrouw van in de zeventig zwierde met een jonge Syrische vluchteling langs de vuurkorven. Zij was gekomen met een groter groep buitenlandse vrouwen met wie ze regelmatig danst in haar eigen huis. Anderen waren met hun taalmaatje op stap, zoals de Syrische vluchteling Nour, die zijn hele familie in Aleppo moest achterlaten en veel zorgen aan zijn hoofd heeft. Ook kinderen dansten mee en een groep jonge Ama’s lieten hun acrobatische toeren zien op de dansvloer. In de hoek van de tuin stond Het Naaiatelier met producten die gemaakt zijn door mensen uit verschillende culturen. Bezoekers kregen na afloop een speciale goodybag met zeefdruk mee naar huis, vervaardigd door de vluchtelingen uit het Naaiatelier.

Beveiliging
Het feest werd goed beveiligd, maar de bewaking beleefde een uitzonderlijk rustige avond. Zij hoefden op geen enkele manier in actie te komen. In verband met veiligheid was er vooraf geen (social) media aandacht aan het feest gegeven, maar via mond op mond zat het feest helemaal vol. Zo’n 250 mensen vierden het leven onder een heldere sterrenhemel. Landgoed Pauwenhof was twee jaar geleden nog het besloten conferentiecentrum van de Nederlandse Bank, waar soms klinkende deals werden besloten. Het kwam in handen van bevlogen ondernemers met de droom om er een plek van rust en leven van te maken. Deze avond ging het op dit terrein om leven in het hier en nu, in verbinding met een ander, zonder dat het uitmaakte of je rijk of arm was.

Leven vieren
Mirjam van der Vegt en Jurrien ten Brinke waren gastvrouw en gastheer van het event. De droom om samen te dansen op grotere schaal ontstond in Kanaaleiland in Utrecht, waar Mirjam van der Vegt woont en ook in het dagelijks leven veel optrekt met vluchtelingen. ‘We houden het met elkaar vol omdat we niet alleen de moeilijke dingen delen, maar ook samen het leven vieren. Ten diepste geloof ik ook dat is wat God wil: dat we het leven dat hij ons gaf, samen delen en vieren. Daarom zie ik dit niet zozeer als mijn eigen droom die ik moest vormgeven, maar als een grotere droom van boven. Bij het vieren van leven hoort dansen er bij vluchtelingen onlosmakelijk bij en het is een van de dingen die ze het meest missen uit hun land van herkomst. Wij kunnen als Nederlanders nog heel wat van ze leren en ik gunde meer mensen deze ervaring. Ruim een jaar zijn we met een trouw en toegewijd team in touw geweest om dit te laten plaatsvinden – in samenwerking met Gastgezin voor een vluchteling.’

Jurrien ten Brinke van Gastgezin voor een vluchteling kijkt terug op een grandioos verlopen feest: ‘Wat een vreugdevolle ontmoeting was dit. We hopen dat dit een vervolg krijgt en deze feesten voortaan in alle openheid kunnen worden gehouden.

Heb je even voor mij…
De hele avond stond in het teken van buitenlandse muziek. Na afloop mochten de bezoekers zelf een afsluitend lied kiezen. Een jonge vluchteling beklom daarop het podium en riep: ‘Dat wordt een Hollands lied. Wij zijn nu in Nederland en zullen ook op deze muziek ons nieuwe leven vormgeven.’ De eer viel ten beurt aan Frans Bouwer met het toepasselijke Heb je even voor mij, maak wat tijd voor me vrij….

Laat je inspireren en organiseer zelf ook een Dansen voor vrede event!