Op de bank

Dag voorbijganger, bezoeker,

Welkom op deze plek. Als je wilt, ga dan even naast me of tegenover me zitten. Of heb je daar eigenlijk geen tijd voor? Was je al op weg naar een volgende afspraak of een klus die nog moet worden geklaard? Op deze bank mag je springen, liggen, lezen, klagen, praten, vragen, lachen of spelen. Net waar je zin in hebt. Dit rode geval heeft al heel wat gezien en meegemaakt.

Op de bank zitten was in het verleden eigenlijk niets voor mij. Het liefst wil ik mij bewegen, iets ondernemen en erop uit. Nog steeds houd ik daarvan. Maar na een lange periode van verplicht bankzitten door een burn-out leerde ik ook het stilzitten waarderen. Mijn bank biedt mogelijkheid voor zelfreflectie. Wie ben je eigenlijk als je niets ‘doet’? Wat beweegt en drijft een mens? En: wat gebeurt er als je de tijd of helemaal geen tijd neemt voor je proces? In al mijn boeken, lezingen en trainingen komt dat thema terug.

Wie ben jij eigenlijk?
Wat is het laatste boek dat je in één adem hebt uitgelezen, hangend op je eigen bank?
Wat raakte je daarin en waarom?

Mijn mooiste bankmoment van de week is zondagavond. Samen met mijn man kijk ik dan vooruit. Heel ver vooruit. Dan doen we net alsof er geen barrières in het leven zijn en vertellen we elkaar waar we op hopen, naar verlangen en van dromen. En als de een even niet meer dromen kan, helpt de ander hem op weg. Op een gegeven moment gaat mijn man naar bed (hij is de verstandigste, de kinderen moeten alweer vroeg naar school), maar ik blijf hangen. Geen muziek; alleen een kaars en ik. Gewoon zijn. Een beetje grinniken om wat we allemaal al hebben bedacht en beseffen dat het nu al goed is. Weten dat je er mag zijn op dit moment en dat de toekomst open ligt; verder open dan je vermoedde.

Een stuk met elkaar oplopen, delen en samen dromen kan een verademing zijn. Daarom ontmoet ik je graag aan mijn Leestafel op deze website, waar je meer inspiratie vindt.

Maar blijf gerust nog even zitten…

Mirjam van der Vegt